Smádreingirnir taka ímóti, hjálpa til at binda bátin og spyrja óført.
Bjarni Bjarnason, uppvaksin fuglfirðingur, búsitandi í Runavík, kemur her at landi eftir at hava verið á havhestaveiðu. Veðrið varð heldur sjaskut, so hann fór ongantíð norður um Gjógv. Roynt varð á eystfallinum og fongurin bleiv umleið 60 havhestaungar.
Bjarni greiðir hugagóður frá um havhestin.
Her vísir hann hvussu hann kippir teir, og smádreingirnir fylgja hugagóðir við.
Víst verður eisini hvussu hann kroystir lýsið úr maganum. Í hesum varð eitt sindur eftir, so dreingirnir fingu alt við.
Havhestur ella Náti sum hann eisini verður kallaður
Havhesturin hevur ikki altíð verið føroyskur fuglur – heilt upp til byrjanina av 1900 talinum átti havhestur ikki í Føroyum, hann varð sera sjáldsamur at síggja. Tað sigst, um menn møttu havhesti á veg til útróðrar, so vendu teir aftur, tí tað skuldi boða frá óeydnu. – Um vit í dag skuldu gjørt sum tá, so komu vit ikki langt.
Havhesturin er upprunaliga arktiskur fuglur, sum livdi í arktiska umráðnum. Um aldarskifti 1800 – 1900 hendur okkurt við havhestinum, soleiðis, at hann broytir sín livivana, hvat ið tað er vita vit ikki heilt sikkurt, men tað eru teir fuglafrøðingar, sum meina, at ein tillaging (muttatión) er hend í havhestastovninum, soleiðis, at hansara náttúrliga økið er broytt heilt suður í Norsjógvin. – Eitt tíðuligt dømi uppá hvussu lívið á jørðini tilpassar seg.
Í ár sigst at hann er seinni á veg, men teir sum hava verið úti og roynt hava fingið hampuliga góðan fong – onkur bátur uppí 300 ein dag.
